Bezoek promotieteam in Ter Apel

Op dinsdag 17 mei mochten medewerkers van ZorgpleinNoord meekijken met het ‘werken-in-de-zorg promotieduo’ Lammy en Marjolein.  Lammy en Marjolein, beiden veel ervaring in de zorg als activiteitenbegeleiders, bezochten een VMBO-klas in Ter Apel. 

‘Wie wil mij even helpen met de kousen aantrekken?’ De kinderen gniffelen in de klas. Is het echt of gespeeld, vragen ze zich af. Nog een keer vraagt Lammy: ‘wie wil mij helpen met de kousen? Ik ga zo een dagje uit’. Twee meisjes staan op. ‘Wij helpen u mevrouw, en we doen het vrijwillig!'

Zo begon de les in Ter Apel. Lammy en Marjolein leggen na dit toneelstukje uit wie ze zijn, en wat ze komen doen. Ze vragen in de klas wie er later in de zorg wil werken. Acht handen gaan de lucht in. Kraamverzorger, ‘iets met oma’s’ en doktersassistente worden genoemd. 

Marjolein begint met het voorleggen van stellingen. De kinderen kunnen in het ‘ja’ of ‘nee’ vak gaan staan. Wanneer je een fout antwoord geeft, moet je gaan zitten. Na een aantal vragen is er al een winnaar. Bij de vraag ‘Met techniek kan je ook in de zorg werken’, gaan de overgebleven kinderen, op één meisje na, in het ‘ nee’ vak staan.  En het antwoord is uiteraard ‘ja’. Lammy legt aan de hand van voorbeelden uit waarom techniek niet meer weg te denken is uit de zorg. Ze vraagt wie er wel eens in een ziekenhuis heeft gelegen. Ben je toen met de ziekenwagen naar het ziekenhuis gebracht? Is er toen ook een röntgenfoto gemaakt? Of een scan? De kinderen beseffen inderdaad dat techniek veel in de zorg voorkomt en dat je zonder techniek eigenlijk nergens bent.

Ook worden er aan de hand van het ‘ ja/nee spel’ begrippen uitgelegd zoals psychiatrie, ziek, verpleeghuis en depressief. Als Marjolein nadoet hoe de houding en gezichtsuitdrukking is van iemand die depressief is komt meteen de vraag: ‘ Is die van de jury van Idols ook depressief? Die Jerney Kaagman, die kijkt namelijk ook zo’.

Na het theoretisch gedeelte gaat het team over tot een stukje praktijk. Ze laten de kinderen ervaren hoe het is om met een handicap te leven. De kinderen moeten eerst met de verkeerde hand hun naam schrijven. Dit is voor de meesten nog wel te doen. Maar de volgende stap is hun naam met de pen in de mond schrijven. Dit is toch wel een stapje ingewikkelder, merkt de klas in Ter Apel.

De kinderen krijgen vervolgens een stok te zien. ‘Weet iemand wat dit is?’ ‘ Een blindengeleide hond! Euuhhh stok! Een blindengeleidestok!’ roept een leerling enthousiast. Dat klopt inderdaad! Een jongen mag met de stok en een blinddoek om lopen. Hij gaat hier heel zorgvuldig mee om. Met de blindengeleidestok tikkend over de grond loopt hij voorzichtig door de klas. Lammy en Marjolein gaan nog even door met de les. Wij verlaten voorzichtig het lokaal.

Wellicht stellen Lammie en Marjolein de vraag ‘wie wil er later in de zorg of welzijn werken’ nog een keer. En uiteraard zijn wij al blij met 8 handen in de lucht maar misschien is er na deze gastles wel een verdubbeling van de handen!